سی و سومین آغاز

هوا هوای بهشت است ...

هوا را نفس بکش

بو کن

چه عطر اردیبهشتی می آید درین مرداد

هوا هوای عشق است

هوای پر زدن و رفتن ، رفتن و جا نماندن ...

در این هوای بهشتی ... چقدر تو را کم دارم

کمی نگاهم ... کمی صدایم ...

می شود ارباب؟؟

 

♣ انسان بودن

هر لحظه ی خدا هدیه ی گهرباریست برای ما

این را وقتی می فهمیم که رخت از دنیا بر می بندیم

وقتی فرصت برگشت و جبران گذشته ها را نداریم

و چشممان به فاتحه یی به دعایی خوش می شود.

انسان

ناسپاس ترین مخلوق خداست

که در زمان زنده بودن مدام حرف رفتن می زند

نه ماندن و عبادت خدایی که او را " انسان " آفرید.

هر لحظه ی خدا عبادت است

اگر مومن به انسان بودنمان شویم.

و من سی و سه سال از خدا هدیه گرفتم

و چقدر ناسپاس بودم از بودنم

به الف انسانیت نرسیده ام هنوز ...

چقدر ندیدمت خدا ...

چقدر کم گذاشتم برایت

ممنونم که با همه ی ناسپاسی

سی و سه مرداد را در سرنوشتم ثبت کردی ...

 

♣ نگاهم می کنی؟

این روزها عجیب هوای کربلا دارم

هوای شبهای بین الحرمین و نسیم خوش نجف و کربلا

هوای نفس کشیدن عطر حرم را

این روزها

دلم هوایی شده ...

نگاهم می کنی آقا؟؟


 

 

                                                         " مریم توفیقی "

                                                         نوزدهم اَمرداد 1394

/ 0 نظر / 38 بازدید